Οι μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη είναι προφανές οτι, εαν μεταφράσουμε σοβαρά τις κυβερνητικές πολιτικές για την φορολογία προσώπων και επιχειρήσεων, δεν είναι δεκτικές τις κυβερνητικής πολιτικής για την ανάπτυξη που υπόσχεται αυτή η πολιτική.

Η όμορφη βυζαντινή και ρωμαϊκή Θεσσαλονίκη έχει υποστιρικτική ανάπτυξη στη ρυμοτομία της και τις κτιριακές της δομές για ένα προφανέστατο πράγμα: Αποκεντρωμένες μικροϋπηρεσίες στοχευμένων σκοπών είτε για τον πολίτη είτε για τον επιχειρηματία και την εμπορική ζωή. Αυτό το ενσωματώνει αυτή η πόλη και το κρατάει πρότυπο της με την απλόχερη επιθυμία της για μόνιμη οικογενειακή ζωή ως κέντρο και ανθρώπινη βάση.

Τα τελευταία χρόνια σ’ αυτήν, φτιάχθηκαν μεγακτήρια για γραφειακές υπηρεσίες, οχι αλλού αλλά στις άγονες περιφερειακές περιοχές της. Η περιφερειακές και οι της κεντρικής πολιτικής επιθυμίες για μια σύγχρονη ανάπτυξη στην πόλη με ένταση της δραστηριότητας του εμπορίου και των υπηρεσιών, έδειξαν με ακατάπαυστο σθένος το αρχαίο κύριο σχέδιο και αντίληψη αυτής της πόλης, όπως έρχεται απο τους αιώνες της στο σήμερα: Η πόλη η ίδια είναι το κύριο αποκεντρωτικό στοιχείο εισερχομένων κεντρικών σχεδίασμών προς διανομή ως υπηρεσίες ή εμπόριο, σ’αυτήν καθώς και σε άλλες.

Εξάλλου, χωρίς να απογοητεύουμε τα σύγχρονα δόγματα για την ανάπτυξη για όλους χωρίς αποκλεισμούς, όλες οι προσπάθειες σ’αυτήν για ένα σύγχρονο δυτικό αναπτυξιακό μοχλό, δίνουν στους παράγοντές τους, αν και όχι ευκολότροπα, μόνον αποτελέσματα χρηματοιοικονομικής και λογιστικής φύσης. Παρ’ ολα αυτά, το πολιτικό εγχείρημα ει δυνατόν και ως άμεσο install των ιδιωτικών υπερκέντρων στην αγκαλιά της πόλης, δεν ενσωματώνεται ούτε τεχνικά καλώς και βεβαίως παραμένει κοινωνικά “ύποπτο”.

Το έργο του μετρό της, ως ζωντοχήρα, μας υπόσχεται ενα ελάχιστα διορθωτικό και αναπνευστικό για τις συγκοινωνίες της εναγκαλισμό, καθώς και φυσιολογικά το πιο πιθανόν είναι αυτή η επιχείρηση να διέλθει την αδικαιολόγητα χαμένη εφηβεία της με συνεχόμενα ζευγαρώματα προικοθήρων και ίσως αρχαιο-καπήλων (λόγω ηλικίας το αρχαίο). Βέβαια η ζωτική περιφέρεια της ως παρθενική περιοχή αναπτυξιακών εφορμήσεων αντικατοπτρίζει το αρχαίο της κάλλος και ανατροφοδοτεί το μέρος της ελπίδας της.

From our iCloud