Υπάρχει κόσμος ο οποίος δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει προσωπικό επιτραπέζιο υπολογιστή! Την ίδια στιγμή, ο ίδιος κόσμος διακινεί εκατοντάδες terabytes μέσω κινητής τηλεφωνίας, άμεσα, αλλά και μέσω υπηρεσιών του δημοσίου και άλλων ιδιωτικών υπηρεσιών στο internet ή και σε άλλα δημόσια δίκτυα.
Η προστασία που μας δίνει η σύγχρονη νομοθεσία, στη χώρα μας με το νόμο 2472/1997 καθώς και στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη ρύθμιση GDPR, προϋποθέτουν έναν ενημερωμένο και εξοικειωμένο πολίτη με την πληροφορική, ο οποίος προστατεύει τα δεδομένα που αφορούν αυτόν και την οικογένεια του. Επίσης προϋποθέτουν ως αυτονόητο την οργάνωση της ζωής του με υπολογιστικά συστήματα, δίκτυα και software. Η προστασία της ζωής μας απο την επεξεργασία των δεδομένων μας λοιπόν, γίνεται δυνατή όταν είμαστε σύγχρονοι πολίτες, γνωρίζουμε, εκτός απο τους κινδύνους, τα οφέλη των προσωπικών υπολογιστών και συμμετέχουμε στην δικτυακή πραγματικότητα που μετέρχεται ο σύγχρονος κόσμος.
Τα σύγχρονα κράτη όπως και το ελληνικό, εξελίσσονται αρκετά γρήγορα στο επίπεδο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, και επεκτείνουν αυτές τις υπηρεσίες τους ταχύτατα ως δημόσια έργα, πολλές φορές χωρίς τη συναινεση και την αποδοχή απο το κοινό ή τελοσπάντων των χρηστών της ηλεκτρονικής πραγματικότητας που δημιουργούν. Ο προσωπικός υπολογιστής λοιπόν ήταν πάντοτε το ανάχωμα αλλά και ο έλεγχος των ψηφιακών πραγμάτων που μπορεί να μας απασχολήσουν, καθως και η δύναμη όλων μας απέναντι σε επεξεργασίες, όπως αυτές που μας απασχολούν την τελευταία τριετία, που γίνονται χωρίς να γνωρίζουμε ή να μας ρωτήσουν.
Η δική μου προσωπική άποψη για όλα τα παραπάνω είναι ότι ο πολίτης πρέπει να ειναι πιο μπροστά απο το κράτος του στα θέματα τηλεεπεξεργασίας και ψηφιακών δικτύων, και να έχει προσβάσιμη και ανταγωνιστική αγορά για την απόκτηση αυτών των ιδιωτικών αγαθών, δηλ. προσωπικούς υπολογιστές, internet υποδομής, επιλογή εφαρμογών (apps) και σύγχρονη νομοθεσία που τον βάζει μπροστά και σε έλεγχο αυτής της εξέλιξης τελικά.
Το ταξίδι είναι μπροστά μας
Η ψηφιακή εκπαίδευση έχει τη δυνατότητα να προάγει τη δημιουργικότητα και την καινοτομία, ωστόσο δεν πρέπει να θεωρείται ως πανάκεια. Αν και ο κόσμος της τεχνολογίας συνεχώς εξελίσσεται, οι αξίες της κριτικής σκέψης και της προσωπικής ανάπτυξης παραμένουν σημαντικές. Η εκπαίδευση οφείλει να ενθαρρύνει την προσωπική έκφραση χωρίς να επικεντρώνεται αποκλειστικά στις τεχνολογικές δεξιότητες.
Δημιουργία ανεξάρτητων σκεπτόμενων πολιτών είναι προτεραιότητα, και οι συνομιλίες γύρω από την ψηφιακή τεχνολογία δεν θα πρέπει να κυριαρχούν. Οι μαθητές πρέπει να έχουν την ελευθερία να εξερευνήσουν πάρα πολλές ευχάριστες δραστηριότητες και ιδέες, αναγνωρίζοντας ότι η ζωή δεν περιορίζεται στην τεχνολογία. Ο κόσμος είναι γεμάτος ευκαιρίες που δεν σχετίζονται απαραίτητα με την ψηφιακή σφαίρα.
Μια ισχυρή βάση στις ανθρωπιστικές επιστήμες είναι εξίσου σημαντική, αν όχι πιο σημαντική, από την εκπαίδευση στην πληροφορική. Οι μηχανισμοί που εξασφαλίζουν τον κοινωνικό διάλογο, τις αξίες και τις ανθρώπινες σχέσεις είναι αναντικατάστατοι. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η τεχνολογία είναι ένα εργαλείο και όχι ο σκοπός.
Η αυτονομία και η προσωπική ευθύνη αναδεικνύονται ως κρίσιμοι παράγοντες σε μια κοινωνία που συνεχώς εξελίσσεται. Οι πολίτες πρέπει να είναι σε θέση να επιλέγουν πώς και αν θέλουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία, χωρίς να αισθάνονται υπό πίεση ή υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν τις σύγχρονες τάσεις. Η ελευθερία στην επιλογή των εργαλείων που χρησιμοποιούμε διαμορφώνει τις ζωές μας με διαφορετικούς και προσωπικούς τρόπους.
Είναι σημαντικό να ανοιχτούμε σε διαφορετικές προσεγγίσεις και να επιτρέψουμε στην κοινωνία να εξερεύνηση το πλέγμα των δυνατοτήτων που παρέχει η ζωή, με ή χωρίς την ψηφιακή τεχνολογία. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι πολλές, αλλά η ελευθερία της σκέψης και η ανοιχτή διάθεση για μάθηση θα μας καθοδηγήσουν σε έναν πιο ισορροπημένο και πλουραλιστικό κόσμο.
