Τα πράγματα της παιδείας πριν κάποια χρόνια στη χώρα διακρίνονταν σε δυο κατηγορίες στην αυτή γλώσσα, την ελληνική. Τα παιδιά της σχολικής ηλικίας, τότε σχολική σήμαινε τα έτη μεταξύ 5 ως 9 περίπου, είχαν να διαβάζουν απο Θεογονία Ισιόδου καθώς και την Καινή Διαθήκη. Η εκλαϊκευμένη Θεογονία εκτός απο την απλή γλώσσα που δίνονταν για μελέτη στα σχολικά βιβλία, είχε και την απαραίτητη σκιτσογραφική τέχνη τυπωμένη. Δηλαδή νεοελληνικό κείμενο και τέχνη απο τους άθλους του Ηρακλή και του Ιάσωνα, μέχρι και λεπτομερής έκθεση διαφόρων στοιχείων που αφορούσαν τις αρχαιοελληνικές δοξασίες όπως και τη λαογραφία τους. Στην Καινή Διαθήκη, δηλαδή στον επίσημο κανόνα της Εκκλησίας, η μελέτη στα σχολία είχε κυρίως ως κέντρο τα γνωστά θαύματα του Χριστού όπως ο Γάμος της Κανά, η Θεραπεία του Παραλυτικού, το Θαύμα στην Σιλωάμ, κ.ο.κ.

Το ενδιαφέρον στην δημόσια εκπαίδευση την δεκαετία του 70, ήταν ο κυρίαρχος ρόλος της νεοελληνικής γραφής στα σχολικά βιβλία, τόσο σ’ αυτά της κλασικής του Ισιοδου όσο και της αρχαίας της Αγίας Γραφής, απο την κοινή. Ειναι σίγουρο ότι η σκιτσογραφική τέχνη επλεόναζε στα του Ισίοδου, και ήταν απο σκιτσογράφους που γνώριζαν τη παιδική ψυχολογία και την απόδοση μιας ιστορίας μέσα σε μια εικόνα. Της Καινής Διαθήκης ήταν βεβαίως ο βιβλιογραφικός και βιβλιοθηκονομικός κανόνας της Εκκλησίας, ενώ οι εικόνες που διηγούνται τη ζωή του Χριστού υπήρχαν σε προθήκες μέσα στις αίθουσες των σχολείων, και μέσα στους Ιερούς Ναούς της περιοχής.

Τα παιδιά εξετάζονταν και στην κλασική ιστορία και στην αρχαία. Οι εξετάσεις στην αρχαία ιστορία ήταν συνήθως εργασίες αντιγραφής απο την Καινή Διαθήκη, το οποίο σήμαινε ανεύρεση απο τα παιδιά των κεφαλαίων και των Ευαγγελικών στίχων, ενώ στην κλασική ιστορία ήταν συνήθως ανάγνωση και απομνημόνευση πράξεων ηρώων και γεγονότων. Η προετοιμασία στα παιδιά γινόταν στο σπίτι, ενώ η εξέταση τους στις σχολικές αίθουσες απο τους δασκάλους, τις περισσότερες φορές.

Ήταν καταλυτικό το γεγονός ότι μετά την βασική εκμάθηση της αλφαβήτου, η ανάγνωση και η κατάκτηση της γραφής και του συντακτικού απο τα παιδιά «έπαιζε» σε αυτόν τον τεράστιο γραπτό λόγο της ελληνικής γλώσσας και παράδοσης.