Η χώρα σε 24ωρη απεργία για την επέτειο του δυστυχήματος στα Τέμπη, με διακοπές στις συγκοινωνίες και μαζικές διαδηλώσεις. Οι πολίτες ζητούν δικαιοσύνη, ενώ οι λαϊκιστες να εκμεταλλευτούν την κατάσταση.
Η σημερινή ημέρα, 28 Φεβρουαρίου 2025, θα μπορούσε να είναι μια ακόμα Παρασκευή – μια μέρα που οι πολίτες θα πήγαιναν στις δουλειές τους, τα παιδιά στα σχολεία, οι επιχειρήσεις θα λειτουργούσαν απρόσκοπτα και η κοινωνική ζωή θα κυλούσε με τον ρυθμό της καθημερινότητας. Αντ’ αυτού, η χώρα παραλύει κάτω από το βάρος μιας 24ωρης πανελλαδικής απεργίας, που προκηρύχθηκε από τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και δεκάδες άλλους φορείς, με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη. Είναι μια μέρα που η οργή και η μνήμη αξιοποιούνται – ή, δυστυχώς, εκμεταλλεύονται – από λαϊκιστές και προπαγανδιστές, οι οποίοι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να σπείρουν διχόνοια και να προωθήσουν τις δικές τους ατζέντες. Σε έναν κόσμο ειδησεογραφικής παράνοιας, όπου η αλήθεια θυσιάζεται στον βωμό της ακροαματικότητας, πώς μπορούμε να παραμείνουμε λογικοί; Η απάντηση βρίσκεται στην υπεράσπιση της κανονικής κοινωνικής ζωής και της ανεμπόδιστης οικονομικής δραστηριότητας – δύο πυλώνες που κρατούν την Ελλάδα όρθια, παρά τις όποιες τραγωδίες και τις υστερικές αντιδράσεις που τις ακολουθούν.
Μια Χαοτική Κατάσταση
Η σημερινή απεργία δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια κορύφωση που φέρνει μαζί της ένα κύμα διαμαρτυριών, συγκεντρώσεων και διαταραχών. Η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ) ακινητοποιήσε τα πλοία σε όλα τα λιμάνια από τις 00:01 έως τις 23:59, αφήνοντας τα νησιά αποκομμένα και τους ταξιδιώτες σε απόγνωση, ειδικά καθώς πλησιάζει το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας. Η Hellenic Train, από την πλευρά της, ανακοίνωσε ότι κανένα δρομολόγιο δεν θα πραγματοποιηθεί στο σιδηροδρομικό δίκτυο, με τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στην 24ωρη κινητοποίηση. Στην Αθήνα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς παρουσιάζουν μια ανάμεικτη εικόνα: το Μετρό, ο Ηλεκτρικός και το Τραμ λειτουργούν μόνο από τις 09:00 έως τις 17:00 για να διευκολύνουν τους διαδηλωτές, ενώ τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ παραμένουν ακινητοποιημένα όλη την ημέρα. Οι οδηγοί ταξί, από την άλλη, ακολουθούν διπλή γραμμή: το Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ) κήρυξε 24ωρη απεργία, ενώ η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ταξί (ΠΟΕΙΑΤΑ) περιόρισε τη δράση της σε τρίωρη στάση εργασίας (10:00-13:00).
Οι δρόμοι της πρωτεύουσας έγιναν πεδίο μάχης. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, σύμφωνα με εκτιμήσεις, κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας, με κεντρικό σημείο τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Η αστυνομία, σε μια προσπάθεια να ελέγξει την κατάσταση, χρησιμοποίησε δακρυγόνα, κανόνια νερού και προχώρησε σε μαζικές προσαγωγές, καθώς ομάδες διαδηλωτών επιχείρησαν να σπάσουν τα οδοφράγματα μπροστά από τη Βουλή. Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν σε περισσότερες από 70 πόλεις σε όλη τη χώρα, από την Πάτρα και τη Λάρισα μέχρι το Ηράκλειο και τα Ιωάννινα, ενώ ακόμα και μικρότερες κωμοπόλεις και νησιά διοργάνωσαν δικές τους κινητοποιήσεις. Οι δικηγόροι του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών απέχουν καθολικά, οι φαρμακοποιοί της Αττικής πραγματοποιούν τρίωρη στάση εργασίας (11:00-14:00), και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας συμμετέχουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ, προκαλώντας ακυρώσεις και τροποποιήσεις πτήσεων – αν και εξαιρούνται οι πτήσεις αρχηγών κρατών και στρατιωτικές αποστολές.
Η απεργία, που συνοδεύεται από το σύνθημα «Να αποδοθεί Δικαιοσύνη», έχει προσελκύσει όχι μόνο συνδικάτα και εργαζόμενους, αλλά και φοιτητές, μαθητές, εμπορικούς συλλόγους, ακόμα και καλλιτέχνες, με θέατρα και νυχτερινά κέντρα να κατεβάζουν ρολά. Ωστόσο, η μαζικότητα αυτή δεν κρύβει το χάος: επιχειρήσεις κλείνουν αναγκαστικά, οι πολίτες ταλαιπωρούνται, και η οικονομία δέχεται ένα ακόμα πλήγμα σε μια περίοδο που η σταθερότητα είναι πιο απαραίτητη από ποτέ.
Αντίδοτο στον Λαϊκισμό
Μέσα σε αυτήν την καταιγίδα, είναι εύκολο να παρασυρθούμε από τις φωνές που εκμεταλλεύονται το δράμα των Τεμπών για να κερδίσουν πολιτικά οφέλη. Λαϊκιστές, από όλα τα χρώματα του πολιτικού φάσματος, βρίσκουν ευκαιρία να φωνάξουν συνθήματα, να κατηγορήσουν το «σύστημα» και να υπόσχονται λύσεις που δεν μπορούν να υλοποιήσουν. Η απεργία, αντί να είναι τελικά μια πράξη μνήμης και διεκδίκησης, κινδυνεύει να γίνει εργαλείο στα χέρια όσων ευδοκιμούν στη διχόνοια, ενώ η παράλυση της χώρας δεν φέρνει ούτε λύσεις ούτε ανακούφιση.
Η κανονική κοινωνική ζωή – αυτή που επιτρέπει στους ανθρώπους να εργάζονται, να συναλλάσσονται, να ζουν χωρίς τον φόβο της επόμενης διαταραχής – είναι ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε σε αυτόν τον παραλογισμό. Η ανεμπόδιστη οικονομική δραστηριότητα δεν είναι απλώς θέμα κερδών· είναι η βάση για να λειτουργούν τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι μικρές επιχειρήσεις που κρατούν ζωντανές τις γειτονιές μας. Κάθε μέρα που η Ελλάδα βυθίζεται σε απεργίες και συγκρούσεις, χάνουμε έδαφος σε μια παγκόσμια σκηνή που δεν περιμένει κανέναν. Οι τουρίστες ακυρώνουν τα ταξίδια τους, οι επενδυτές διστάζουν, και οι πολίτες μένουν εγκλωβισμένοι σε έναν κύκλο αβεβαιότητας.
Λογική Αντιμετώπιση
Για να παραμείνουμε λογικοί σε έναν παρανοϊκό ειδησεογραφικό κόσμο, πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την ουσία από τον θόρυβο. Η σημερινή απεργία, με όλο το συμβολισμό της, δεν μπορεί να γίνει ο κανόνας. Η Ελλάδα δεν αντέχει να ζει σε κατάσταση μόνιμης αναταραχής. Η δικαιοσύνη για τα Τέμπη πρέπει να έρθει μέσα από τη δημοκρατία, όχι από οδοφράγματα. Και η κοινωνία μας πρέπει να επιστρέψει στην κανονικότητα – όχι για να ξεχάσει, αλλά για να χτίσει ένα μέλλον όπου οι τραγωδίες δεν θα επαναλαμβάνονται.
Ας αφήσουμε τις υπερβολές και τις μεγαλοστομίες στους λαϊκιστές. Η δύναμη της Ελλάδας βρίσκεται στους ανθρώπους που σηκώνονται κάθε μέρα για να δουλέψουν, να δημιουργήσουν, να ζήσουν. Αυτή η κανονικότητα δεν είναι αδυναμία· είναι η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης απέναντι στον παραλογισμό. Και είναι ο μόνος δρόμος για να βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο.
