Βουλευτικές εκλογές και μετά κυβέρνηση, απλή ή και ψηφιακή!
Ένα τέτοιο Ιούλη, πριν κάποια χρόνια πιο νέος, ανηφόριζα από Χαλκιδική με την τελευταία έκδοση 1.4 Peugeot με φίλους και συγγενείς για Πανόραμα. Λίγο πιο πίσω μας ένα παπάκι του 70, πατενταρισμένο και με τους δικούς του περίεργους ήχους, μέσα σε μια περήφανη και αγχώδη προσπάθεια του μεσήλικα δικυκλιστή του, πάλευε με σοβαρότητα να πάρει το βραβείο της προσπέρασης μας με επιμονή, ενώ ο καβαλάρης του ζόριζε το σασί κάνοντας το σα μαέστρος να τραγουδά μιά σβέλτη διακεκομμένη κρουστή μελωδία.
Στον όμιλο των τετράτροχων και πιο σιωπηλών καταλυτικών, αυτή αντηχούσε σαν πατπατπατπατ, πατ πατ, πατπατπατπατ, πατ πατ, στο δικό της αδιάκοπο ρεφρέν. Το εύθυμο της εικόνας του ευτραφή κυριούλη πάνω στο μικρό παπάκι με τα ηχηρά πατακιούτα του να προσέρχεται ατρόμητα δίπλα στα τετράτροχα που πήγαιναν σημειωτόν πάνω στη μεγάλη γραμμή της ασφάλτου, του έδωσε μάλλον μια μυστική άδεια, αυτοκινητιστική, ίσως και μουσικής κακοφωνίας, για να φτάσει ψηλά στην ουρά της μεγάλης αυτοκίνησης, πλαγιοκοπώντας μας με το γελοίο ήχο της εξάτμισης του!
Είναι μια μεγάλη ιστορία, πράγματι, οι βουλευτικές εκλογές. Μετά απ’ αυτές, έχουμε συνήθως κυβέρνηση. Οι τελευταίες έχουν μειώσει, θεωρητικά, τις ουρές και την αυτοπρόσωπη προσέλευση σε υπουργεία, αν και τη μεγαλύτερη διαφορά σ’ αυτό δείχνουν οι ιδιώτες όπως εμπορικά και χρηματοπιστωτικά, για όσους έχουν εκεί λεφτά φυσικά.
Στην online φορολογία πάλι, έχει συμβεί κάτι ανάλογο με το παπάκι και το χοντρό κυριούλη. Δεχόμαστε μια διακεκομμένη εξέλιξη στα ψηφιακά φορολογικά πράγματα, επίσης τουλάχιστον μιά δεκαετία. Τα ιδιόρρυθμα πράγματα που εφαρμόζονται online απ’ τις φορολογικές αρχές, φέρνουν τώρα σε αχρησία όποια χρησιμότητα είχαν στο παρελθόν, καθώς παράλληλα φτιάχνονται νέες λύσεις, θα τις έλεγα και περίεργες, πάνω απ’ τις παλαιότερες. Για παράδειγμα, μια εκτύπωση online από την εφορία του 2005 ας πούμε, δεν είναι σε τίποτα ίδια με μια εκτύπωση που θα κάνει κάποιος φέτος. Ούτε καν οι εφαρμογές browser εκεί δεν έχουν μείνει ίδιες, ούτε σταθερές. Και έτσι προχωράει το πράγμα.
Η απλότητα που χρειάζεται για την σχεδίαση ή ας πούμε τη σκέψη που απαιτείται για να φτιαχτεί ένας τρόπος, να μπει σε λογικές βάσεις ένας ψηφιακός όμιλος αμοιβαίων δικτύων, για γνωστές ανάγκες και απαιτήσεις, φαίνεται ότι λείπει από τις τελευταίες κυβερνήσεις, κι εννοώ αυτές από το 2002 ήδη. Σίγουρα ακούμε πολλά γύρω από το θέμα, και πολλά λεφτά για το θέμα. Αλλά αυτό το σημαντικό θέμα, δεν μπορεί να μένει συνέχεια σε ένα φαιδρό ρεφρέν δίχως τέλος.
Χρειάζεται οποσδήποτε να βρει τελικά το κουπλέ.
